SZ: Niebezpieczeństwa pełnego zwycięstwa

„Zaraz po zamknięciu lokali wyborczych Komorowski przyjmował gratulacje jako zwycięzca, wypowiadając zwyczajowe słowa. Że chce być nie tylko prezydentem swego elektoratu, lecz wszystkich swych rodaków. Że chce budować mosty, zasypywać przepaście. Podobne słowa wypowiadał podczas walki wyborczej także i Kaczyński. Ale przede wszystkim młodzież i mieszkańcy miast nie uwierzyli w jego przemianę z konfliktowego polityka na polityka kompromisu”, uważa Urban.

 

Warszawa - Berlin

 

Korespondent SZ w Warszawie zwraca uwagę na dobre stosunki Komorowskiego z Berlinem: ”W Berlinie Komorowski od wielu lat utrzymuje ścisłe kontakty z politykami CDU, która, jak i PO, należy do Europejskiej Partii Ludowej. Szczególnie dobre stosunki łączą go z przewodniczącym Bundestagu Norbertem Lammertem (CDU). Komorowski zabiegał poza kulisami o zażegnanie sporu wokół Centrum Wypędzonych w Berlinie, także i dlatego, że zorientował się, iż ten spór, podniesiony przez warszawskich polityków do rangi afery państwowej, wywołał w niemieckich mediach przeważnie komentarze krytykujące Polskę”.

 

Komorowski a Tusk

 

Urban uważa, że „w przeciwieństwie do pochodzącego z Gdańska premiera Donalda Tuska, którego przodkowie byli obywatelami Rzeszy Niemieckiej, nie może (Komorowskiemu) obór narodowo-konserwatywny zarzucić braku patriotyzmu. Pochodzi z hrabiowskiego rodu, który wydał paru bohaterów walk o wolność. Sam jednak nie przywiązuje wagi do tytułu ”przekonuje Urban czytelników SZ. A perspektywy? „Wprawdzie PO po raz pierwszy ma zarówno prezydenta, jak i premiera, ale w obliczu planowanych, niezbędnych reform może zostać w wyborach parlamentarnych zesłana na ławy opozycji”.

 

SZ/A. Paprzyca

red. odp.: Marcin Antosiewicz